Л

Л, Лл – Litera cyrylicy używana na oznaczenie różnych spółgłosek bardziej lub mniej zbliżonych do [l]: * w alfabecie serbskim i macedońskim – [l]; * w alfabecie bułgarskim: * zasadniczo [ɫ], * przed И, Ю, Я – [ʎ]; * w alfabecie ukraińskim: * zasadniczo [ɫ], * przed Є (tylko w transkrypcji nazw obcych), І, Ь, Ю, Я – [ʎ], * przed Е, И możliwa wymowa [l]; * w alfabecie białoruskim i rosyjskim: * zasadniczo [ɫ], * przed Е, Ё, ros. И, błr. І, Ь, Ю, Я – [ʎ]. Litera Л pochodzi w prostej linii od greckiej litery Λ i zarówno w druku (zależnie od kroju czcionki), jak i w piśmie odręcznym może przybierać podobną lub nawet identyczną formę. Od litery Л utworzona została litera Љ.