zapis zwykły

Zapis zwykły (zapis - do 23 października 2011 roku) – rozrządzenie testamentowe, mocą którego spadkodawca zobowiązuje swego spadkobiercę testamentowego lub ustawowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby – zapisobiercy (art. 968 kodeksu cywilnego). Z chwilą otwarcia spadku powstaje stosunek zobowiązaniowy, w którym zapisobierca jest wierzycielem, a spadkobierca lub zapisodawca – dłużnikiem. Zapis może być uczyniony pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu. Zapis zwykły uregulowany jest w polskim Kodeksie cywilnym w księdze czwartej, tytuł III, dział III, rozdział I zapis zwykły. Regulacja obejmuje art. 968 - 981 Kodeksu cywilnego. Odniesienia do zapisu zwykłego znajdują się również w innych przepisach prawa.