Wyzwalacz

Wyzwalacz (ang. trigger) – procedura wykonywana automatycznie jako reakcja na pewne zdarzenia w tabeli bazy danych. Wyzwalacze mogą ograniczać dostęp do pewnych danych, rejestrować zmiany danych lub nadzorować modyfikacje danych. Systemy baz danych posiadające wyzwalacze:Microsoft SQL Server, PostgreSQL, Sybase, Oracle, Firebird, SQLite, InterBase SQL, MySQL (od wersji 5.0.2), Progress. Standard języka SQL zdefiniował wyzwalacze dość późno, bo dopiero od wersji 99. Z tego powodu różne systemy bazodanowe opracowały własną składnię tworzenia wyzwalaczy. Dość blisko standardu jest Oracle oraz Firebird, natomiast system bazodanowy Microsoftu używa składni w wielu miejscach różniącej się od wytycznych. Istnieje kilka typów wyzwalaczy. Wyzwalacze BEFORE - wykonywane przed instrukcją generującą zdarzenie. Wyzwalacze AFTER są wykonane po instrukcji generującej zdarzenie. W niektórych bazach danych są również wyzwalacze INSTEAD OF - są one wykonywane zamiast instrukcji generującej zdarzenie. Istnieją trzy typowe zdarzenia powodujące wykonanie wyzwalaczy: * dopisanie nowego rekordu do bazy danych w wyniku wykonania instrukcji INSERT, * zmiana zawartości rekordu w wyniku wykonania instrukcji UPDATE oraz * usunięcie rekordu w wyniku wykonania instrukcji DELETE. Główne cechy wyzwalaczy to: * nie mogą mieć parametrów (ale mogą zapisywać dane w tabelach tymczasowych) * nie mogą zatwierdzać transakcji (COMMIT) ani ich wycofywać (ROLLBACK), ponieważ działają w kontekście instrukcji SQL, która spowodowała ich uruchomienie * mogą generować dodatkowe błędy, jeżeli są źle napisane.