Engelse beschrijvende notatie

De Engelse beschrijvende notatie is een vorm van schaaknotatie die tot ongeveer 1970 algemeen gebruikt werd in de Engelstalige schaakliteratuur. Sindsdien is deze notatie verdrongen door de algebraïsche notatie, maar kennis ervan is nodig om oudere boeken en tijdschriften te kunnen lezen. * De stukken, ook de pionnen, worden aangeduid met de beginletter: King, Queen, Rook, Bishop, kNight, Pawn. * Voor het paard (knight) wordt niet de letter K gebruikt, want dat is al de beginletter van de koning. Omdat de k van knight niet wordt uitgesproken, gebruikt men de N. Ook Kn en Kt komen wel eens voor. * Bij de algebraïsche notatie (voor Engelstalige lezers) worden dezelfde letters gebruikt, behalve voor de pion. * De lijnen worden aangeduid met de naam van het stuk dat in de beginstelling op die lijn staat. Als dat nodig is om de zet te beschrijven wordt aangegeven of de lijn op de Dame- of Koningsvleugel ligt door er Q of K voor te zetten. In plaats van a tot en met h zijn dat dus: QR QN QB Q K KB KN KR. Is er geen verwarring mogelijk, dan kan de Q of K worden weggelaten. * De rijen worden genummerd vanaf de speler die aan zet is. Het veld c1 heet dus voor de witspeler QB1 en voor de zwartspeler QB8. * Zetten worden genoteerd als Stuk dat speelt [Veld van herkomst] - Veld van bestemming. * Slagzetten worden genoteerd als Stuk dat speelt [Veld van herkomst] × Stuk dat geslagen wordt [Veld van bestemming]. Wat hierboven tussen haken staat mag worden weggelaten als dat niet nodig is om de zet uniek te identificeren.