External Data Representation

XDR (ang. External Data Representation) – standard wprowadzony w celu ujednolicenia reprezentacji danych w transmisjach sieciowych pomiędzy komputerami o odmiennych architekturach. Umożliwia przykładowo wymianę danych między programem napisanym w języku Fortran działającym na komputerze Cray a programem w języku C uruchomionym na komputerze klasy x86 z Linuksem). Przykładowa standaryzacja danych: * wszystkie typy danych mają rozmiar będący wielokrotnością 4 bajtów (niepełne wielokrotności dopełniane są zerami), * liczby całkowite kodowane są w ten sposób, ze młodsze bajty mają starsze adresy (na odwrót niż w x86), * liczby rzeczywiste podawane są w formacie IEEE. Ograniczeniem XDR jest to, że zarówno nadawca jak i odbiorca muszą znać struktury danych (nie ich reprezentacje), ponieważ nie są one przekazywane. Pierwsza wersja standardu XDR powstała w 1987 i opisana jest w . Najnowszą wersję przedstawia , pochodzący z 2006 roku.