Oscylometria impulsowa

Oscylometria impulsowa (ang. impulse oscillometry, IOS) – nieinwazyjna metoda oceny czynności układu oddechowego. Wymaga jedynie biernej współpracy ze strony pacjenta, stąd badanie można wykonywać zarówno u osób dorosłych, jak również u dzieci. Pomiary układu oddechowego wykonywane są techniką oscylacji wymuszonych, która pozwala ocenić, czy w drogach oddechowych stwierdza się ograniczenia przepływu powietrza. Największą zaletą metody IOS jest brak konieczności wykonywania forsownych, zsynchronizowanych manewrów oddechowych (jak ma to miejsce w przypadku spirometrii). Oscylometria impulsowa została wprowadzona we wczesnych latach 90. XX wieku jako alternatywna metoda badań czynnościowych układu oddechowego wykorzystywana zwłaszcza u dzieci.