Zrost międzywzgórzowy

Zrost międzywzgórzowy (bryła pośrednia, łac. adhesio interthalamica, massa intermedia) – zmiennej wielkości i kształtu okrągłe lub owalne w przekroju pasmo istoty szarej łączące przyśrodkowe powierzchnie obu wzgórz. Występuje niestale. Przebiega przez komorę trzecią mózgu, w części górnej, niedaleko otworu międzykomorowego. Tę strukturę anatomiczną opisał jako pierwszy Giovanni Battista Morgagni w 1719 roku i nazwał transversa lamina cinerea. Inny wczesny opis jest autorstwa (tubercula thalamomm), pochodzi jednak z 1750 roku. W 1853 roku francuski anatom użył określenia masse grise du troisieme ventricule. Z czasem przyjął się termin massa intermedia, użyty w 1913 roku przez de Terrę. Używano też nazwy massa molis (miękka masa) – zrost jest bardzo delikatny i łatwo go uszkodzić podczas sekcjonowania mózgu. Według Villera pierwszym, który wysunął koncepcję włókien spoidłowych przebiegających między wzgórzami, był Ludwik Maurycy Hirszfeld w 1853 roku. W latach 80. XX wieku Vittorio Marchi i Tenchini wykluczyli obecność włókien nerwowych i komórek nerwowych w ogóle w zroście międzywzgórzowym.