Tarło

Skrzek – jedna z form składania jaj przez płazy, charakteryzująca się tym, że jaja składane są grupowo, co zapewnia ich ochronę, przede wszystkim przed wysychaniem i wrogami naturalnymi. Formy skrzeku mogą być różne: U płazów ogoniastych są to: * grona (skupiska jaj niepołączonych ze sobą), * sznury (jaja leżące w jednym rzędzie i połączone ze sobą galaretowatym sznureczkiem), * torebki jajowe (jaja mające własne osłonki umieszczone są w specjalnej galaretowatej torebce), * kłęby (jaja połączone ze sobą, tj. sklejone osłonkami w galaretowatą masę); U płazów bezogonowych są to: * pakiety (stosunkowo mała liczba jaj sklejonych osłonkami), * kłęby (duża liczba jaj sklejonych osłonkami w galaretowatą masę), * sznury (jaja znajdują się w wydłużonym sznurze). Skrzek może stanowić zgrupowanie wszystkich jaj produkowanych przez samicę w danym sezonie rozrodczym (tak jest u występujących w Polsce: grzebiuszki, ropuch i żab brunatnych) lub może zawierać tylko część jaj produkowanych przez samicę (z polskich płazów tak się dzieje u kumaków, rzekotki i żab zielonych). Z reguły obecność skrzeku wskazuje na zapłodnienie zewnętrzne, jednak u części płazów ogoniastych występuje składanie jaj w postaci skrzeku przy zapłodnieniu wewnętrznym (np. ambystomy). Formy skrzeku płazów polskich: * pakiety (u kumaków i rzekotki drzewnej), * kłęby (u żab), * sznury: * długie, cienkie (u ropuch), * krótkie, grube (u grzebiuszki ziemnej). Należy jeszcze nadmienić, że wyjątkowo żaba wodna tworzy skrzek w postaci sznura (bardzo nieregularnego), a traszki czasami składają jaja zlepione w krótkie sznurki (po 3-5 sztuk).