Þ
Also known as thorn, þorn
thorn, letter uit het latijnse alfabet
AI overview
Þ (called "thorn") is a letter that was used in Old English and Icelandic to represent the "th" sound. It's historically important because it shows how different languages have used various symbols to write sounds that modern English now spells with two letters together.
AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.
Key facts
- Writing system
- Adapted from Futhark and Futhorc into Latin script
- Type
- Alphabetic and logographic
- Language of origin
- Old English language , Old Norse language
- Sound values
- [ θ ] , [ ð ] , [ θ̠ ] , [ ð̠ ] , [ tʰ ] , [ z ] , / θ ɔːr n /
- In unicode
- U+00DE, U+00FE
- Development
- ᚦ Þ þ
- Time period
- ~800 to present
- Descendants
- ꝥ
- Sisters
- None
- Transliterations
- Θ , th
- Associated graphs
- th, dh
- Writing direction
- Left-to-right
via Wikipedia infobox
Article · Nederlands
Þ (hoofdletter Þ, kleine letter þ), thorn of þorn, is een letter in het Oudengelse en het IJslandse alfabet. Hij werd in de middeleeuwen ook gebruikt in Scandinavië, maar werd daar later vervangen door th. De letter heeft zijn oorsprong in een rune genaamd thorn in het Oudengels en thurs (reus) in Scandinavië. De thorn klinkt als een stemloze interdentale wrijfklank, zoals th in het Engelse "thick"; of als de stemhebbende vorm, zoals in het Engelse "the". In het IJslands wordt het teken alleen voor de stemloze klank gebruikt; de stemhebbende wordt daar weergegeven door de ð (hoofdletter: Ð). In het IJslands is de þ een aparte letter van het alfabet na de z. In andere talen wordt de þ bij het alfabetisch sorteren als th behandeld.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA