Aztec Code

Aztec Code – alfanumeryczny dwuwymiarowy matrycowy kod kreskowy opracowany w 1995 roku przez pracowników firmy Welch Allyn Andrew Longacre’a oraz Roberta Husseya. W 1997 roku został opublikowany przez organizację na licencji public domain. Jest to kod kreskowy ciągły i modularny, przy czym modułem jest pojedynczy kwadrat, a jego minimalne wymiary nie są podane w specyfikacji. W kodzie uwzględniony jest mechanizm korekcji błędów (Reed-Solomon), który może przyjmować poziomy 5–95%, przy czym zaleca się stosowanie poziomu 23%. Kod nie wymaga stosowania cichej strefy. Przy użyciu tego kodu możliwe jest kodowanie znaków z rozszerzonej tablicy ASCII, jak również znaków spoza tej tablicy, np. znaków alfabetu arabskiego, greckiego, hebrajskiego lub cyrylicy. Kodowane są również dwa symbole nie kodujące danych: ECI (koduje standardowy sposób interpretacji danych) oraz FNC1 (pozwalający zachować zgodność z niektórymi aplikacjami). Każdy znak kodowany jest przy pomocy odpowiedniego słowa kodowego. Kod występuje w dwóch wariantach: * kompaktowym o mniejszych rozmiarach i mniejszej pojemności (minimalnie w jednym kodzie można zapisać 13 cyfr dziesiętnych lub 12 symboli alfanumerycznych zapisanych w kodzie o wymiarach 15x15 modułów) * pełnym o większych wymiarach, a zatem większej ilości danych możliwych do zakodowania (maksymalnie 3832 cyfr dziesiętnych lub 3067 symboli alfanumerycznych zapisanych w kodzie o wymiarach 151x151 modułów) Specyfikacja uwzględnia możliwość połączenia danych zakodowanych w 26 symbolach. Nazwa Aztec Code pochodzi od środkowego elementu, przypominającego aztecką piramidę schodkową.