Zespół unikania patologicznego

Zespół unikania patologicznego (ang. pathological demand avoidance, PDA) – jedno ze słabiej znanych CZR stwierdzone przez (Child Development Research Unit, University of Nottingham). Odznacza się bardzo dobrym rozwojem umiejętności społecznych (np. kontakt wzrokowy) i teorii umysłu (dzieci wcześnie i chętnie bawią się w udawanie), w przeciwieństwie do wielu innych zaburzeń ze spektrum autyzmu, częściej także występuje u kobiet. To właśnie wcześnie rozwinięta wyobraźnia jest tym, co różni te osoby od tych np. z autyzmem dziecięcym czy zespołem Aspergera. Świadczą o tym częste obsesyjne zainteresowania innymi ludźmi (zwykle jedną osobą), osoby te należą do jakby innego rodzaju spektrum autystycznego, „autyzmu imaginującego”. Występuje także płytki afekt, , często . Osoby te mają problem z poczuciem odpowiedzialności. Rzadsze są natomiast: echolalia, manieryzmy, , , .