Puttkamerowie

Puttkamerowie (von Puttkamer) – pomorska rodzina, która uległa germanizacji w pierwszej połowie XVI wieku. Istnieje hipoteza, iż Puttkamerowie są potomkami rodu Święców, którzy zniknęli z areny politycznej mniej więcej wówczas, gdy pojawiło się nazwisko Puttkamer, stanowiące zniemczoną formę wyrazu „podkomorzy”. Za tą hipotezą przemawia także fakt, iż Święcowie piastowali także stanowisko podkomorzych. Zarówno Święcowie, jak i Puttkamerowie mieli w swoim herbie rybogryfa. Piotr Święca oraz jego bracia Jaśko i Wawrzyniec zawarli w 1307 roku układ z margrabiami brandenburskimi, w którym obiecali im ułatwić opanowanie Pomorza Gdańskiego. Piotr z Nowego został zimą 1307/1308 uwięziony przez Władysława I Łokietka, co nie zapobiegło najazdowi brandenburskiemu. Główna linia Święców wygasła wkrótce po 1357 roku. Boczna ich gałąź o przydomku „Podkomorzy” znana była później jako von Puttkamer. Z czasem Puttkamerowie stali się jedną z najbogatszych rodzin możnowładztwa pomorskiego. Majątki rodowe Puttkamerów znajdowały się głównie na terenie ziemi miasteckiej i słupskiej, a centrum ich włości stanowiło leżące 2 km od Kołczygłów – Barnowo.