Wyspa Południowa

Wyspa Południowa (maori: Te Wai Pounamu lub Tavai Poenammoo tj. "Wody Szmaragdów", czasem też Te Waka a Māui, "Łódź Māui") – największa z wysp Nowej Zelandii, o powierzchni 150 523 km². Położona jest pomiędzy Morzem Tasmana a Oceanem Spokojnym. Od Wyspy Północnej oddzielona jest cieśniną Cooka. Jest wyspą górzystą - głównym pasmem są Alpy Południowe ze szczytami Góra Cooka 3764 m n.p.m. oraz Góra Tasmana 3497 m n.p.m. Tereny nizinne występują jedynie na obrzeżach wyspy, zwłaszcza w jej części wschodniej i południowej. Długość linii brzegowej wynosi 3704 km. Szczególnie rozbudowana linia brzegowa występuje w części południowo-zachodniej, gdzie wysokie góry schodzą wprost do morza (liczne fiordy) oraz na krańcu północnym wyspy. Na wyspie, zwłaszcza w jej części centralnej i południowo-zachodniej, występuje wiele jezior, wypełniających głównie wąskie, kręte doliny polodowcowe. Największym powierzchniowo jeziorem na wyspie jest położone w jej części południowo-zachodniej jezioro Te Anau (344 km²). Drugim co do wielkości na wyspie jest jezioro Wakatipu (291 km²). Pomiędzy miejscowościami Arrowtown i Queenstown znajduje się niewielkie, lustrzane jezioro . Na wyspie występują jaskinie nabrzeżne Cathedral Caves.