blad

Een blad is een dun, bovengronds orgaan dat gewoonlijk aan de stengels of takken van zaadplanten en varens groeit. De belangrijkste functies van bladeren zijn het vangen van licht voor fotosynthese en de verdamping van water. Met behulp van fotosynthese worden in bladeren, onder invloed van zonlicht, koolhydraten gevormd uit koolstofdioxide en water. Daarnaast houden de bladeren door verdamping en capillariteit een waterstroom op gang in de plant. Bladeren hebben een complexe interne opbouw. De boven- en onderzijde van de bladschijf verschillen vaak in kleur, beharing en aantal huidmondjes. In de meeste bladeren bevindt het fotosynthetische weefsel, het palissadeparenchym, zich aan de bovenzijde. Bladeren zijn vrijwel altijd groen van kleur door de aanwezigheid van natuurlijke pigmenten genaamd chlorofyllen. Deze absorberen lichtenergie en zijn essentieel voor de fotosynthese. Bladeren vertonen uiteenlopende vormen, maten en texturen. De brede, platte bladeren met complexe nervatuur die men aantreft bij de zaadplanten, staan bekend als macrofyllen. Bij de wolfsklauwen, een groep met een vroegere evolutionaire oorsprong, zijn de bladeren eenvoudig (met slechts één enkele nerf), deze worden microfyllen genoemd. Bladstructuur is afhankelijk van verschillende ecologische factoren. Sommige bladeren vervullen functies bij voedselopslag, zoals de catafylen, of bij wateropslag, zoals de bladeren van succulenten.