stal konstrukcyjna niskostopowa

Stal stopowa – stal, w której oprócz węgla występują inne dodatki stopowe o zawartości od kilku do nawet kilkudziesięciu procent, zmieniające w znaczny sposób charakterystyki stali. Wprowadzenie do stali dodatków stopowych może mieć na celu: * podwyższenie hartowności, * uzyskanie określonych własności wytrzymałościowych, * wywołanie pożądanych zmian strukturalnych, * uzyskanie specjalnych własności chemicznych lub fizycznych, * uproszczenie technologii i polepszenie efektów obróbki cieplnej. Przyjmując zasadę podziału według struktury tworzącej się w warunkach wolnego chłodzenia stali z zakresu temperatur bliskich solidusu bądź w stanie wyżarzonym, można wyróżnić następujące grupy stali stopowych: * podeutektoidalne o strukturze ferrytyczno-perlitycznej, * eutektoidalne o strukturze perlitycznej, * nadeutektoidalne, zawierające w strukturze wydzielone z austenitu węgliki wtórne, * ledebutyczne, w strukturze których występują węgliki pierwotne, wydzielone z ciekłej stali podczas krzepnięcia i wchodzące w skład eutektyki-ledeburytu, * ferrytyczne bądź austenityczne ewentualnie z wydzieleniami węglików lub faz miedzymetalicznych; są to z reguły stale o dużej zawartości dodatków stopowych i małej zawartości węgla, * dwufazowe, tj. ferrytyczno-martenzytyczne lub ferrytyczno-austenityczne, przy czym chodzi tu najczęściej o wysokotemperaturowy ferryt δ. Stale stopowe, zwykle bardzo drogie, używane są w zastosowaniach specjalnych, tam gdzie jest to uzasadnione ekonomicznie.