Ar-Rakka

Ar-Rakka, Rakka (arab. ‏الرقة‎, kurd. Reqa, w anglojęzycznych mediach często Raqqah; staroż. Nikeforion, Kallinikos) – miasto w północnej Syrii nad Eufratem, ośrodek administracyjny muhafazy Ar-Rakka, największe miasto Regionu Ar-Rakka w składzie Rożawy, przy czym jest to miasto arabskie, a nie kurdyjskie, a głównym wyznaniem mieszkańców jest sunnizm; 270 tysięcy mieszkańców (2021). Od 2013 roku, po I bitwie o Ar-Rakkę, nie jest kontrolowane przez syryjski rząd. Od stycznia 2014 do października 2017 stanowiło nieformalną stolicę nieuznawanego samozwańczego Państwa Islamskiego, choć przez społeczność międzynarodową uważane jest za część terytorium Syrii. W przeszłości jeden z głównych ośrodków górnomezopotamskiego regionu Dijar Mudar (arab. ‏ديار مضر‎, Diyār Muḍar), nazwanego tak od osiadłego tam plemienia arabskiego Muḍar. Rakka była siedzibą abbasydzkiego kalifa Harun ar-Raszida (786–809) utożsamianego z Szachrijarem z Księgi tysiąca i jednej nocy. Składało się właściwie z dwóch miast, jednego o znanej dziś nazwie, a drugiego zwanego Ar-Rafika (arab. ‏الرافقة‎, Al-Rāfiqa). Z czasów abbasydzkiej świetności miasta zachowane są Brama Bagdadzka i Pałac Dziewcząt (arab. ‏قصر البنات‎, trl. Qaṣr al-Banāt, trb. Kasr al-Banat).