Drukarka stałoatramentowa

Drukarka stałoatramentowa – typ drukarki wykorzystujący do druku tusz w postaci ciała stałego, który przed wydrukiem jest topiony termicznie i w stanie ciekłym nanoszony na nośnik. Drukarka składa się z trzech głównych zespołów: układu sterującego, głowicy (nanosi atrament na bęben drukujący) i bębna transferowego (nanosi obraz powstały na bębnie na nośnik). Produkowane są również drukarki nieposiadające bębna transferowego, w której głowica drukuje bezpośrednio na nośniku. Wydruki charakteryzują się lepszą jakością niż w popularnych drukarkach atramentowych i laserowych. Największą wadą wydruków tego typu drukarki jest ich niska wytrzymałość mechaniczna. Technologia stałego atramentu została opracowana w 1991 r. przez firmę i od tamtej pory jej popularność wzrasta, lecz niskie ceny drukarek atramentowych powodują, że to one dominują na rynku.